Déi kuerz Äntwert hänkt dovun of, wéini gezielt gouf a wat als bestätegte Mound gëllt. E sënnvollen Iwwerbléck mat Stéchdatum ass den Inventar vun 2023: E gezielt 285 bekannt natierlech Satellitten, déi ëm déi aacht Planéite kreesen. Déi meescht dovu waren net kleng Versioune vum Äerdmound. Si reeche vu klengen, onreegelméissegen Objeten bis zu Himmelskierper, déi méi grouss si wéi de Merkur, a weisen eng grouss Villfalt u Landschaften a Geschicht. Well Astronominnen an Astronomen weider kleng Mounde fannen a bestätegen, kann eng Zuel ouni Stéchdatum séier irreféierend ginn.
Eng Zuel vu 2023, Planéit fir Planéit
An deem Iwwerbléck vun 2023 haten de Merkur an d’Venus null bekannt Mounden. D’Äerd hat een, de Mars hat zwee, de Jupiter hat 95, de Saturn hat 146, den Uranus hat 27 an den Neptun hat 14. Zielt een dës Zuelen zesummen, kënnt een op 285. Bal all Mounde gehéieren zu de Risëplanéiten: De Jupiter, de Saturn, den Uranus an den Neptun haten zesummen 282 bekannt Mounden, wärend déi véier bannescht Planéiten der dräi haten.
Dëst sinn Zuele vun engem Inventar, net d’Behaaptung, datt all Planéit eng fix, endgülteg Zuel vu Mounden huet. D’Zuele kënnen sech änneren, wann Observatioune schwaach Objeten opdecken, wann nogoend Fuerschung eng Ëmlafbunn bestätegt oder wann de Status vun engem Objet nei bewäert gëtt. Verschidde Lëschte kënnen och verschidde Stéchdatumer oder Critèrë benotzen, fir ze entscheeden, ob e Mound als bestätegt gezielt gëtt. Dofir versteet een d’Gesamtzuel am beschten als „bekannt a bei dësem Inventar mat Stéchdatum gezielt“ an net als Zuel vun alle Mounden, déi et gëtt.
Dësen Desequiliber huet eng physikalesch Erklärung. D’Risëplanéite si vill méi masseräich wéi d’Äerd a kënnen eng grouss Zuel vun Objeten an Ëmlafbunn halen; an hire baussenzege Beräicher befanne sech och vill kleng Mounde. Vill hunn eng onreegelméisseg Form a beweege sech op wäit ewech oder schréi verlafenden Ëmlafbunnen. Déi héich Zuel vu Mounde bedeit net, datt se all mat deem helle, ronne Mound vergläichbar sinn, dee vun der Äerd aus ze gesinn ass.
Déi gréisste Mounde veränneren de Moossstaf
Déi gréisste Mounde si Welten u sech. Dem Jupiter säi Ganymede ass de gréisste Mound am Sonnesystem, mat engem Duerchmiesser vu ronn 5,268 Kilometer. Säin Duerchmiesser ass méi grouss wéi dee vum Merkur, deen ongeféier 4,879 Kilometer Duerchmiesser huet. Dëse Verglach ass iwwerraschend, well de Merkur e Planéit ass a Ganymede e Satellit; fir d’Gréisst ass den Himmelskierper selwer entscheedend, net säin Numm oder ëm wat e kreest.
Dem Saturn säin Titan kënnt direkt dono, mat ongeféier 5,150 Kilometer Duerchmiesser. En huet eng déck Atmosphär souwéi Séien a Mierer aus flëssege Kuelewaasserstoffer op senger Uewerfläch. Ganymede an Titan si béid méi grouss wéi den Äerdmound, deen ongeféier 3,475 Kilometer Duerchmiesser huet. Den Äerdmound läit also net no un der Spëtzt vun der Gréisstranglëscht, och wann en eisen Nuetshimmel dominéiert an d’Kalenneren, d’Gezäiten an d’Entdeckungsreesen vun der Mënschheet gepräägt huet.
D’Gréisst eleng erzielt net déi ganz Geschicht. Dem Jupiter säin Io ass méi kleng wéi den Äerdmound, awer aussergewéinlech vulkanesch aktiv. Europa, deen och méi kleng ass, ass eng äiseg Welt, där hir Uewerfläch a bannenzeg Struktur en zu engem wichtegen Objet vun der wëssenschaftlecher Fuerschung maachen. Ganymede huet en eegent Magnéitfeld. Dës Ënnerscheeder weisen, firwat „gréisste Mounde“ e sënnvollen Ausgangspunkt ass, awer keng Ranglëscht no wëssenschaftlecher Wichtegkeet. Fir sech visuell e Bild dovun ze maachen, wéi Mounden a Planéiten an de gréissere System passen, weist déi interaktiv Kaart vum Sonnesystem vum Site déi aktuell Positioune vun de Planéiten.
Jupiter a Saturn: dicht bevëlkerte Systemer
Dem Jupiter seng véier gréisste Mounde — Io, Europa, Ganymede a Callisto — ginn dacks als galileesch Mounde bezeechent, no den Observatioune vum Galileo Galilei am Joer 1610. Si si grouss genuch, fir eng eegen Identitéit ze hunn: Dem Io seng vulkanesch Uewerfläch, dem Europa säin Äis, d’Gréisst vum Ganymede an dem Callisto säin dicht mat Krateren iwwerséinte Terrain liwwere véier ganz verschidde Chronike vun deemselwechte Planéitesystem. Si sinn nëmmen eng kleng Handvoll am vill méi groussen Inventar vun de bekannte Satellitte vum Jupiter.
Bei der Zuel louch de Saturn am Iwwerbléck vun 2023 nach méi héich, mee dëse Virsprong bedeit net, datt seng Mounde sämtlech grouss sinn. E groussen Deel vun der Gesamtzuel besteet aus klenge Satellitten, dorënner Objeten, déi mat Réng a Moundgruppen a Verbindung stinn. De Saturn huet och den Titan, eng prominent Welt mat enger décker Atmosphär, an den Enceladus, e méi klenge Mound aus Äis, dee fir d’Material bekannt ass, dat aus senger Südpolregioun erausgeschleidert gëtt. Bei enger Zuel gëllt all bestätegte Mound als een Element; si seet näischt iwwer seng Gréisst, seng Aktivitéit oder säi wëssenschaftlechen Interessi aus.
Wäit ewech Mounden an den nooste Begleeder vun der Äerd
Den Uranus an den Neptun droen Dosende vu Mounden zum Inventar vun de Planéite bäi, dorënner e puer grouss a vill méi kleng Satellitten. Dem Neptun säin Triton ass bemierkenswäert, well en a Richtung ëm de Planéit kreest, déi der Rotatioun vum Neptun entgéintgesat ass. Dës ongewéinlech Ëmlafbunn ass ee Grond, firwat d’Wëssenschaftlerinnen an d’Wëssenschaftler mengen, datt den Triton agefaange gouf, amplaz zesumme mam Neptun a senger haiteger Ëmlafbunn entstanen ze sinn. Déi grouss Mounde vum Uranus si vill méi kleng wéi Ganymede an Titan, awer et si verschidden äiseg a felseg Himmelskierper dobäi.
Den Äerdmound mécht bei enger Zuel no Planéit nëmmen e klenge Prozentsaz aus, awer seng Relatioun zur Äerd ass aussergewéinlech opfälleg. Am Verglach zu sengem Planéit ass en grouss, an en ass no genuch, fir mat bloussem A als hellen, detailléierten Objet ze erschéngen. Seng verännerlech Phasen entstinn doduerch, datt d’Sonn verschidden Deeler vun där Moundsäit beliicht, déi der Äerd zougedréint ass. De Guide iwwer d’Moundphasen erkläert dës Geometrie; e Moundphasenkalenner weist déi genee Auerzäite vun de Phasen no Mount.
Wat eng Zuel vu Mounde kann — a wat net
D’Zuel vun de Mounde vun engem Planéit ass esouwuel e Momentopnam vun der Observatioun a Klassifikatioun wéi eng Beschreiwung vu senger Ëmgéigend. Kleng, wäit ewech Mounde si méi schwéier z’entdecken ewéi grouss, an e frësch entdeckten Objet muss genuch observéiert ginn, fir eng stabil Ëmlafbunn ze bestëmmen. Dofir sollt bei enger bekannter Tabell mat Zuele ëmmer e Stéchdatum stoen. Eng méi nei Zuel kann dovun ofwäichen, ouni datt sech déi planetar Systemer op eemol geännert hunn.
Fir eng Observatiounsplanung ass d’Zuel manner nëtzlech wéi eng lokal Vue op de Mound. Seng Phas, seng Opgoangszäit a seng Positioun hänke vum Datum an der Plaz of; den Mound-Dashboard fir New York City weist zum Beispill d’Phas an d’Beliichtung zesumme mam Moundopgang, Moundënnergang, der Héicht, dem Azimut, der Distanz an enger Vue op den Himmel mat lokalem Wieder. Eng Zuel vum Sonnesystem beäntwert d’Fro, wéi vill Mounde bei engem bestëmmten Inventar gezielt goufen. E Bléck no uewen erzielt eng aner Geschicht: wéi ee Mound haut den Owend iwwer Ärem Horizont steet.