Wat ass e Supermound? Gréisst, Hellegkeet a Bedeitung

E Supermound ass e Vollmound, deen optrëtt, wann de Mound relativ no bei der Äerd steet. De Spëtznumm beschreift zwou Saachen, déi gläichzäiteg geschéien: De Mound ass a senger Vollmoundphas a steet no bei engem méi Äerdnooste Punkt vu senger Ëmlafbunn. Dat heescht net, datt de Mound op eemol méi grouss gëtt, an et ass och keng separat Zort Moundphas. D'Phasen vum Mound widderhuelen sech a reegelméissegen Ofstänn; an dësem Guide gëtt erkläert, wéi d'Phasen vum Mound funktionéieren.

De Begrëff ka nëtzlech sinn, soulaang een net erwaart, datt de Mound um Himmel spektakulär anescht ausgesäit. E Vollmound, deen no bei der Äerd steet, huet e méi groussen scheinbaren Duerchmiesser a kann méi hell ausgesi wéi e Mound, dee méi wäit ewech ass, mee den Ënnerscheed ass graduell. D'Positioun vum Mound, de lokalen Horizont, d'Wieder an d'Astellunge vun der Kamera beaflossen all, wat eng beobachtend Persoun gesäit.

Perigäum a Vollmound sinn zwee separat Evenementer

De Mound kreest op enger ovaler Ëmlafbunn ëm d'Äerd, dofir ännert sech seng Distanz. Den nooste Punkt op enger Ëmlafbunn heescht Perigäum, deen am wäitsten ewech Apogäum. Typesch Distanze leien am Perigäum bei ongeféier 363,300 Kilometer an am Apogäum bei 405,500 Kilometer; déi mëttel Distanz tëscht Äerd a Mound ass 384,400 Kilometer. Dës Distanze ginn tëscht dem Mëttelpunkt vun der Äerd an dem Mëttelpunkt vum Mound gemooss, net vum Buedem bis zur Mounduewerfläch.

E Vollmound ass dogéint eng Phas: Déi Säit vum Mound, déi der Äerd zougedréit ass, gëtt bal ganz vun der Sonn beliicht. Déi voll Phas kënnt all 29.53059 Deeg erëm, wärend de Mound 27.32166 Deeg brauch, fir relativ zu de Stären eng Kéier ëm d'Äerd ze kreese. Well dës Zyklen ënnerschiddlech sinn, trëtt de Vollmound net all Kéier op där selwechter Positioun a senger Ëmlafbunn op. Heiansdo steet de Mound relativ no beim Perigäum, an heiansdo ass e vill méi wäit dovun ewech.

Dësen Ënnerscheed erkläert, firwat e Vollmound net automatesch e Supermound ass. Déi zwee Evenementer mussen no genuch beienee leien, fir datt d'Distanz vum Mound enger gewielter Definitioun entsprécht. Als konkret Beispill ass de Vollmound vum 24. Dezember 2026 mat enger Distanz vun 356,927 Kilometer opgelëscht a läit domat bannent dem Supermound-Grenzwäert vun dëser Websäit. Fir Datumer iwwer dëst fix Beispill eraus, benotzt de Moundphasenkalenner.

Wéi vill méi grouss a méi hell ass e Supermound?

D'Distanz verännert déi scheinbar Gréisst duerch d'Perspektiv. En Objet, deen no ass, hëlt méi Plaz an Ärem Siichtfeld an ewéi dee selwechten Objet, wann e méi wäit ewech ass. Bei typeschen Distanzen am Perigäum an am Apogäum ass de scheinbaren Duerchmiesser vum Mound am Perigäum ongeféier 12% méi grouss wéi am Apogäum. Seng scheinbar Fläch ass ongeféier 24% méi grouss. Dës Vergläicher bezéie sech op déi typesch Grenzwäerter vun den Ëmlafdistanz, net op den Ënnerscheed tëscht all zwee Vollmounden.

Et gëtt och eng physikalesch Erklärung dofir, firwat e Vollmound, deen méi no ass, méi hell ausgesi kann: D'Sonneliicht, dat vum Mound zeréckgespigelt gëtt, verdeelt sech op enger méi grousser Fläch, wann et bis bei d'Äerd reest. Dofir kënnt mat zouhuelender Distanz manner dovun op eng bestëmmte Fläch um Buedem. An engem idealiséierte Verglach, deen Ännerungen an der Beliichtung vun der Uewerfläch an de Siichtbedéngungen ignoréiert, variéiert d'Hellegkeet ongeféier ëmgedréint proportional zum Quadrat vun der Distanz. Bei der hei benotzter Grenz vun 360,000 Kilometer wier e Vollmound ongeféier 7% méi breet a géif ongeféier 14% méi Liicht kréien ewéi een an der mëttlerer Distanz vun 384,400 Kilometer.

Dës Zuele bedeiten net, datt de Mound fir Äert blousst A 7% méi grouss ausgesäit. Den Ënnerscheed tëscht engem Supermound an engem normale Vollmound ass schwéier ze erkennen, wann een se net direkt matenee vergläicht. Eng Foto kann den Effekt vill méi dramatesch wierke loossen, zum Beispill duerch en Teleobjektiv mat grousser Brennwäit, e Virdergrond no bei der Kamera oder eng virsiichteg Bildkompositioun. Biller, déi mat ënnerschiddleche Kameraastellunge gemaach goufen, si kee verlässleche Beweis dofir, wéi vill méi grouss de Mound um Himmel ausgesinn huet.

Firwat d'Definitioune vu Supermound ënnerschiddlech sinn

Supermound ass e populäre Begrëff, awer keng eenzeg formell astronomesch Kategorie mat enger Definitioun, déi iwwerall benotzt gëtt. Verschidden Erklärunge konzentréiere sech op e Vollmound no beim Perigäum; anerer setzen eng Distanzgrenz fest oder definéieren d'Noperschaft als Brochdeel vun der Ëmlafbunn vum Mound. Dofir kënnen ënnerschiddlech Kalenneren an Artikelen ënnerschiddlech Vollmounden als Supermound bezeechnen, ouni sech iwwer déi tatsächlech Positioun vum Mound ze widderspriechen. Si wenden eventuell einfach verschidde Reegelen un.

Fir eng konsequent Notzung definéiert dës Websäit e Supermound als e Vollmound, dee manner wéi 360,000 Kilometer vum Mëttelpunkt vun der Äerd ewech ass. Dat ass eng spezifesch a relativ streng Grenz: Déi typesch Distanz am Perigäum ass ongeféier 363,300 Kilometer, also erfëllt net all Vollmound no beim Perigäum d'Krittären. No der entspriechender Definitioun vun dëser Websäit ass e Mikromound e Vollmound, dee méi wéi 405,000 Kilometer ewech ass.

Dofir seet d'Bezeechnung manner aus wéi déi Distanz, op där se baséiert. Wann Dir verschidden Aussoen vergläicht, kontrolléiert, ob vu Vollmound rieds ass, wéi d'Distanz gemooss gëtt a wéi ee Grenzwäert ugewannt gëtt. Traditionell Nimm fir Vollmounden, wéi Harvest Moon oder Hunter's Moon, gehéieren zu enger anerer Namentraditioun a bezéie sech net op d'Distanz; am Guide zu den Nimm vun de Vollmounden fannt Dir méi zu dësem separaten Thema.

E Supermound ass keng Mounddäischtert

E Supermound verursaacht keng Däischtert. Bei béide geet et ëm d'Geometrie vun der Sonn, der Äerd an dem Mound, mee fir eng Däischtert ass eng zousätzlech Bedéngung néideg: De Mound muss duerch de Schiet vun der Äerd zéien. D'Ëmlafbunn vum Mound ass ëm ongeféier 5.14 Grad géintiwwer der Ebene vun der Äerdëmlafbunn ëm d'Sonn geneigt, dofir zéien déi meescht Vollmounden iwwer oder ënner dësem Schiet laanscht. Eng Mounddäischtert kann nëmmen optrieden, wann d'Geometrie bei engem Kräizungspunkt vun den Ëmlafbunnen ausgeriicht ass.

E Vollmound no bei der Äerd kann mat enger Däischtert zesummefalen, wann déi néideg Ausriichtung besteet, mee d'Noperschaft eleng geet net duer. Genee esou mécht eng Däischtert de Mound net automatesch zu engem Supermound no enger Definitioun, déi op der Distanz baséiert. Den Mounddäischtert-Tracker verfollegt Däischterten, déi en eegene Grond sinn, de Mound ze beobachten.

Worop Dir beim Beobachte sollt oppassen

De Mound wierkt dacks ongewéinlech grouss, wann e no beim Horizont steet. Dësen allbekannten Androck, Moundillusioun genannt, ass kee Beweis dofir, datt de Mound sech am Laf vum Owend dramatesch méi no beweegt huet. D'Verännerung vun der scheinbarer Gréisst duerch seng Ëmlafbunn ass reell, mee den Effekt vum Horizont ass eng separat Wahrnehmung. Als einfachen Observatiounstest kënnt Dir e klengen Objet mat ausgestrecktem Aarm halen an déi scheinbar Breet vum Mound zu verschiddenen Zäite vergläichen; beurteelt d'Gréisst net nëmmen aus der Erënnerung.

Fir e sënnvolle Verglach, kuckt zwou Fotoe vu Vollmounden, déi vun der selwechter Plaz mat deemselwechten Objektiv an dem selwechte Bildopschnëtt gemaach goufen, oder vergläicht se an enger eenzeger Serie, déi eng kloer Moossstabsreferenz enthält. Wann Dir d'Moundscheif selwer beurteele wëllt, loosst den Horizont an de Virdergrond aus dem Verglach eraus. Atmosphäreschen Niwwel kann e Mound niddreg um Himmel orange oder rout wierke loossen, mee dës Faarf entsteet doduerch, datt d'Liicht duerch méi Loft passéiert, an net doduerch, datt de Mound méi no ass.

Déi realistesch Erwaardung ass eng bescheide Verännerung vun der scheinbarer Gréisst an Hellegkeet, déi vun der tatsächlecher Distanz vum Mound ofhänkt a vun de Siichtbedéngunge gedämpft gëtt. Wann Dir d'Distanz kennt, amplaz Iech nëmmen op de Spëtznumm ze verloossen, ass et méi einfach, e Supermound ze verstoen – an déi orbital Geometrie vun de Weeër ze trennen, wéi Fotoen an d'Wahrnehmung den Effekt verstäerke kënnen.