ကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်နှင့် ဆက်နွှယ်သော နောက်ထပ်ကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်သည် 18 နှစ်ခန့် ကွာခြားနိုင်သည်။ ထိုဖြစ်စဉ် 2 ခုတွင် နေ၊ ကမ္ဘာနှင့် လတို့၏ တန်းညှိမှု၊ ကမ္ဘာနှင့် လအကြားအကွာအဝေး၊ ကမ္ဘာ့အရိပ် သို့မဟုတ် လ၏အရိပ် ဂျီဩမေတြီအတွင်း ဖြတ်သန်းသည့်လမ်းကြောင်းတို့သည် ဆင်တူနိုင်သည်။ ဤဆက်နွှယ်မှုကို ဆာရော့စ်စက်ဝန်း ဟုခေါ်ပြီး မပြည့်စုံသောစည်းချက်များစွာ နီးပါးကိုက်ညီမှုကြောင့် အလုပ်ဖြစ်သော ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် နက္ခတ္တဗေဒတွင် အသုံးဝင်ဆုံး ဥပမာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဆာရော့စ်စက်ဝန်းတစ်ခုသည် 18 နှစ်၊ 11 ရက်နှင့် 8 နာရီခန့် ကြာမြင့်သည်။ ၎င်းသည် တူညီသောမြို့ပေါ်တွင် တူညီသောကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်ကို ထပ်မံမြင်ရမည့်အချိန်ချိန်းဆိုချက် မဟုတ်ပါ။ အပိုနာရီများကြောင့် ကမ္ဘာဘက်သို့ မျက်နှာမူသော ဂျီဩမေတြီအနေအထား ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်မှ နောက်တစ်ကြိမ်သို့ ကွာခြားချက်ငယ်များ စုပေါင်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်စီသည် ထပ်တလဲလဲတူညီနေသော အစဉ်လိုက်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲနေသော အုပ်စုတစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည်။
လကြတ်ခြင်းစာရင်းတွင် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုချင်းစီ၏ အမျိုးအစား၊ ထိတွေ့ချိန်များ၊ ကြာချိန်များနှင့် သင့်တည်နေရာမှ မြင်နိုင်မှုတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုစာရင်းထဲရှိ ဖြစ်စဉ်အချို့အကြား ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဆက်နွှယ်မှုကို ဆာရော့စ်စက်ဝန်းက ရှင်းပြပေးသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်မျိုးသော တန်းညှိမှုသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာပြီးနောက် အဘယ်ကြောင့် ပြန်ဖြစ်နိုင်သည်ကို ရှင်းပြပေးခြင်းဖြစ်သည်။
လစည်းချက် 3 မျိုး နီးပါးကိုက်ညီရမည်
လသည် အသုံးဝင်သောစက်ဝန်းတစ်မျိုးထက် ပိုမိုလိုက်နာသည်။ ၎င်း၏ လအဆင့်စက်ဝန်းဖြစ်သော ဆိုင်နိုဒစ်လ သည် ပျမ်းမျှ 29.53059 ရက် ကြာသည်။ လဆန်းတစ်ကြိမ်မှ နောက်တစ်ကြိမ်အထိ၊ သို့မဟုတ် လပြည့်တစ်ကြိမ်မှ နောက်တစ်ကြိမ်အထိ ကြားကာလကို တိုင်းတာခြင်းဖြစ်သည်။ နေကြတ်ရန် လဆန်းဖြစ်ရမည်၊ လကြတ်ရန် လပြည့်ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ် ပြန်ဖြစ်ရန် လအဆင့်မှန်ကန်မှုကို ပြန်ရရှိခြင်းသည် ပထမဆုံးလိုအပ်ချက်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယစည်းချက်သည် လ၏စောင်းနေသော ပတ်လမ်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ၎င်း၏ပတ်လမ်းပြင်ညီသည် ကမ္ဘာက နေကို လှည့်ပတ်သည့်ပြင်ညီဖြစ်သော အီကလစ်တစ်ပြင်ညီနှင့် 5.14 ဒီဂရီ စောင်းနေသည်။ ပြင်ညီ 2 ခုသည် မျဉ်းတစ်ကြောင်းတစ်လျှောက် ဆုံကြပြီး၊ လသည် ထိုပြင်ညီကို ဖြတ်သန်းသည့်နေရာများကို နိုဒ်များဟု ခေါ်သည်။ ကြတ်ခြင်းဖြစ်ရန် လသည် သင့်လျော်သော လအဆင့်တွင် ရှိရုံသာမက နိုဒ်တစ်ခုအနီးတွင်လည်း ရှိရမည်။ သီးခြားနိုဒ်တစ်ခုကို တစ်ကြိမ်ဖြတ်သန်းပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် ထိုနိုဒ်ကို ဖြတ်သန်းချိန်အထိ ကြားကာလကို ဒရာကိုနစ်လ ဟုခေါ်ပြီး 27.21 ရက်ခန့် ကြာသည်။
တတိယစည်းချက်သည် လ၏ ကမ္ဘာနှင့်အနီးဆုံးနေရာဖြစ်သော ပရီဂျီသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်ကို တိုင်းတာသည်။ ဤ အနိုမယ်လစ်တစ်လ သည် 27.55 ရက်ခန့် ကြာသည်။ အကွာအဝေးသည် လ၏ မြင်ရသောအရွယ်အစားနှင့် ပတ်လမ်းတစ်လျှောက် ရွေ့လျားနှုန်းကို သက်ရောက်စေသောကြောင့် ဤစည်းချက် ပြန်လည်ကိုက်ညီခြင်းက လက္ခဏာဆင်တူသော ကြတ်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် အထောက်အကူပြုသည်။
နိုဒ်များနှင့် ပရီဂျီတို့၏ ဦးတည်ရာများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲနေသောကြောင့် ဤလများ၏ကြာချိန်များ ကွာခြားရခြင်းဖြစ်သည်။ သာမန်လတစ်လအတွင်း စည်းချက် 3 ခုလုံးကို ပြန်လည်ညှိယူ၍ မရနိုင်ပါ။
18 နှစ်ကြာမြင့်ရသည့် သင်္ချာအကြောင်းရင်း
ဆိုင်နိုဒစ်လ 223 လသည် ဒရာကိုနစ်လ 242 လနှင့် အနိုမယ်လစ်တစ်လ 239 လတို့နှင့် နီးပါးတူညီသည် ဟူသောအချက်ကြောင့် ဆာရော့စ်စက်ဝန်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုကြားကာလအပြီးတွင် လသည် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် တူညီသောလအဆင့်၊ နိုဒ်တစ်ခုနှင့် တူညီသောအနေအထားခန့်၊ အနီးဆုံးမှ အဝေးဆုံးအထိ အကွာအဝေးစက်ဝန်းအတွင်း တူညီသောနေရာခန့်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
ပျမ်းမျှလအဆင့်စက်ဝန်းကြာချိန်ကို အသုံးပြု၍ တွက်ချက်ပုံကို ပြနိုင်သည်။ 223 × 29.53059 ရက် = 6,585.32157 ရက် ဖြစ်သည်။ ဒဿမအပိုင်းဖြစ်သော 0.32157 ရက်သည် 7 နာရီနှင့် 43 မိနစ်ခန့် ဖြစ်သည်။ “18 နှစ်၊ 11 ရက်နှင့် 8 နာရီ” ဟု အလွယ်တကူ အနီးစပ်ဆုံးဖော်ပြလေ့ရှိခြင်းမှာ ဤအကြောင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဖြတ်သန်းရသော ရက်ထပ်နှစ်များပေါ်မူတည်၍ ပြက္ခဒိန်ရက်အပိုင်း ကွဲပြားနိုင်ပြီး 11 ရက်အစား 10 ရက်ခန့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ဤသည်မှာ အနီးစပ်ဆုံးကိုက်ညီမှုသာဖြစ်ပြီး ဘုံဆတစ်ခု အတိအကျမဟုတ်ပါ။ နိုဒ်နှင့် တန်းညှိမှု၊ အကွာအဝေးတို့သည် လုံးဝပြန်လည်ညှိမသွားသောကြောင့် အုပ်စုတစ်ခု သက်တမ်းရင့်လာသည်နှင့်အမျှ ကြတ်ခြင်းလည်း ပြောင်းလဲလာသည်။ ကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်စီ၏ သက်ဆိုင်ရာအချိန်များကြား အမှန်တကယ်ကြားကာလသည်လည်း အနည်းငယ်ကွာခြားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပျမ်းမျှဆာရော့စ်ကြာချိန်ကို ပေါင်းထည့်ရုံဖြင့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခု၏ ထိတွေ့ချိန်များကို တွက်ချက်ခြင်းအစားထိုး၍ မရပါ။
နောက်ထပ် အရေးကြီးသော ခွဲခြားချက်တစ်ခုလည်း ရှိသည်။ 223 လဟူသော အရေအတွက်သည် နေကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်ကို နောက်ထပ်နေကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်နှင့်၊ သို့မဟုတ် လကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်ကို နောက်ထပ်လကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်နှင့် ဆက်စပ်ပေးသည်။ လဆန်းတွင်ဖြစ်သော ကြတ်ခြင်းကို လပြည့်တွင်ဖြစ်သော ကြတ်ခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကြတ်ခြင်းအမျိုးအစား 2 မျိုးတွင် သီးခြားဆာရော့စ်အုပ်စုများ ရှိသည်။
နောက်ကြတ်ခြင်းသည် အနောက်ဘက်သို့ အဘယ်ကြောင့် ရွေ့သနည်း
တစ်ရက်၏ အပိုင်းငယ်မျှသည် ပထဝီဝင်အနေအထားအပေါ် ကြီးမားသော အကျိုးဆက်တစ်ခု ဖြစ်စေသည်။ နောက်ဆာရော့စ်ကြားကာလ ပြည့်မီချိန်တွင် ကမ္ဘာသည် လည်ပတ်နေသည်။ 8 နာရီခန့်သည် ကမ္ဘာတစ်ပတ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်နှင့် ကိုက်ညီသဖြင့် အုပ်စုတစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ကြိမ်မှ နောက်တစ်ကြိမ်သို့ ကြတ်ခြင်းမြင်ရမည့် ကမ္ဘာ့ဒေသသည် အနောက်ဘက်သို့ လောင်ဂျီတွဒ် 120 ဒီဂရီခန့် ရွေ့သွားသည်။
နေကြတ်ခြင်းတွင် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော အုပ်စုတစ်ခု၏ နောက်ပိုင်းဖြစ်ရပ်သည် ကမ္ဘာ့အခြားဒေသတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလေ့ရှိခြင်းကို ဤအချက်က ရှင်းပြပေးသည်။ နေ၊ လနှင့် ကမ္ဘာတို့၏ တန်းညှိမှုသည် ယခင်ဖြစ်ရပ်နှင့် အလွန်ဆင်တူနေသော်လည်း သင့်ကြည့်ရှုရာနေရာသည် အရိပ်အောက်ရှိ ယခင်နေရာတူမှ လည်ပတ်ရွေ့လျားသွားပြီဖြစ်သည်။ တန်းညှိမှု ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ ကြတ်ခြင်းလမ်းကြောင်းသည် မြောက်ဘက် သို့မဟုတ် တောင်ဘက်သို့လည်း ရွေ့သွားသည်။
လကြတ်ခြင်းတွင် ကမ္ဘာ့မျက်နှာပြင်ကို ဖြတ်သန်းသည့် စုစုပေါင်းကြတ်ခြင်းလမ်းကြောင်း ကျဉ်းကျဉ်းလေး မရှိပါ။ သက်ဆိုင်သည့်အချက်မှာ လကြတ်ခြင်းအဆင့်တစ်ခုစီတွင် ဘယ်ဒေသများမှ လကို မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအထက်၌ မြင်နိုင်သနည်း ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။ လောင်ဂျီတွဒ်ရွေ့လျားမှုကြောင့် ကမ္ဘာ့မည်သည့်ဒေသများက ထိုဖြစ်စဉ်ကို မြင်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း မြင်နိုင်သည့်ဒေသအကျယ်အဝန်းများ ထပ်နေတတ်သည်။
ဆာရော့စ်စက်ဝန်း 3 ကြိမ်ပေါင်းလျှင် အက်ဆယ်လစ်ဂို့စ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး 54 နှစ်နှင့် တစ်လခန့် ကြာသည်။ ၎င်းတို့၏ အပိုနာရီများ ပေါင်းစုပြီး တစ်ရက်နီးပါး ဖြစ်လာသောကြောင့် နေ့အချိန်သည် စတင်ချိန်နှင့် ပိုမိုနီးစပ်လာသည်။ ၎င်းက ပထဝီဝင်ဆင်တူမှုကို ပိုကောင်းစေသော်လည်း ကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်ကို အတိအကျ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းတော့ မဟုတ်ပါ။
ကြတ်ခြင်းအုပ်စုတစ်ခု၏ ဘဝသံသရာ
ဆက်နွှယ်သော ကြတ်ခြင်းများကို ဆာရော့စ်တစ်ကြိမ်စီခြားပြီး လိုက်လံကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အုပ်စုကို ဆာရော့စ်အစဉ် ဟုခေါ်သည်။ စက်ဝန်းသည် ပြန်ဖြစ်သည့်ကြားကာလဖြစ်ပြီး၊ အစဉ်သည် ထိုစက်ဝန်းဖြင့် ဆက်စပ်ထားသော ဖြစ်စဉ်များ၏ ကွင်းဆက်ဖြစ်သည်။ ကြတ်ခြင်းပြက္ခဒိန်တစ်လျှောက်တွင် အစဉ်များစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှိနေပြီး ၎င်းတို့၏အဖွဲ့ဝင်များ အလှည့်ကျ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ဆက်တိုက်ဖြစ်သော ကြတ်ခြင်း 2 ကြိမ်သည် တူညီသောအုပ်စုဝင်များဖြစ်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။
နိုဒ်နှင့် တန်းညှိမှုအတွင်း ကွာခြားချက်ငယ်များသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပေါင်းလာသောကြောင့် အစဉ်တစ်ခုစီသည် ရာစုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်သည်။ လကြတ်ခြင်းအစဉ်တစ်ခုသည် လကမ္ဘာ့အရိပ်၏ အပြင် хэсэг болох ပင်နမ်ဘရာအတွင်း အနည်းငယ်မျှ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ နောက်ပိုင်းဖြစ်ရပ်များတွင် လသည် အရိပ်အတွင်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ပြီး၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလကြတ်ခြင်းနှင့် အချို့အစဉ်များတွင် စုစုပေါင်းလကြတ်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရိပ်အတွင်း ဖြတ်သန်းမှု ပိုမိုတိမ်လာပြီး အစဉ်အဆုံးသတ်သည်။ အုပ်စုတိုင်းတွင် စုစုပေါင်းကြတ်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည်တော့ မဟုတ်ပါ။
ပင်နမ်ဘရယ်၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းနှင့် စုစုပေါင်းလကြတ်ခြင်းတို့၏ ကွာခြားချက်များက ထိုတိုးတက်ပြောင်းလဲမှုကို မြင်သာစေသည့် နောက်ခံအချက်များကို ပေးသည်။ ဆာရော့စ်က ပိုမိုရှည်လျားသော ရှုထောင့်ကို ထပ်ဖြည့်ပေးသည်။ ထိုအမျိုးအစားများသည် သီးခြားမသက်ဆိုင်သော ဖြစ်စဉ်များမဟုတ်ဘဲ အုပ်စုတစ်ခု၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွင်း မတူညီသော အဆင့်များကို ကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။
နေကြတ်ခြင်းအစဉ်များသည်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းနေကြတ်ခြင်းများဖြင့် စတင်ကာ အဆုံးသတ်ပြီး၊ အလယ်ပိုင်းအဆင့်များတွင် ဗဟိုကြတ်ခြင်းများ ဖြစ်နိုင်သည်။ ပြောင်းလဲနေသော ဂျီဩမေတြီအနေအထားကြောင့် စုစုပေါင်း၊ အကွင်းပုံစံ သို့မဟုတ် ပေါင်းစပ်နေကြတ်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ အုပ်စုတစ်ခု၏ ဆင်တူမှုသည် အမှန်တကယ်ရှိသော်လည်း ကြတ်ခြင်းအမျိုးအစား မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေမည်ဟု အာမခံခြင်း မဟုတ်ပါ။
ရှေးခေတ်လေ့လာသူများ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည့်အရာ
ရှေးခေတ် ဘေဘီလိုနီးယား နက္ခတ္တဗေဒပညာရှင်များသည် ပတ်လမ်းရွေ့လျားမှုကို ခေတ်သစ်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက် မရှိသေးမီကပင် လကြတ်ခြင်းများအတွင်း ထပ်တလဲလဲဖြစ်သော ပုံစံများကို သတိပြုမိခဲ့ကြသည်။ မျိုးဆက်များစွာအတွင်း စုဆောင်းထားသော မှတ်တမ်းများကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကွာခြားနေသော ဖြစ်စဉ်များကို ဆက်စပ်ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အဓိကအောင်မြင်မှုမှာ ကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်စီကို သီးခြားနိမိတ် သို့မဟုတ် အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်အဖြစ် မယူဆဘဲ ရှည်လျားသောဖြစ်စဉ်များ၏ အစဉ်အလာအတွင်း ပုံစံတစ်ခု ရှိကြောင်း ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ပုံစံများကို ရှာဖွေရာတွင် လကြတ်ခြင်းများက လက်တွေ့အားသာချက်တစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ကမ္ဘာ၏ ညဘက်ခြမ်းအကျယ်အဝန်းကြီးတစ်ခုမှ မြင်နိုင်သောကြောင့် နေကြတ်ခြင်း၏ စုစုပေါင်းအဆင့်ဖြစ်စဉ်သည် ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်သာ ဖြစ်ပေါ်သည့်အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နေရာတစ်ခုတည်းရှိ လေ့လာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လကြတ်ခြင်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည့် အခွင့်အရေး ပိုများသည်။ သို့သော် ရာသီဥတု၊ နေ့အလင်းရောင်နှင့် လသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအောက်တွင် ရှိနေခြင်းတို့ကြောင့် ဒေသတွင်းမှတ်တမ်းတွင် ကွက်လပ်များ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။
ထပ်တလဲလဲဖြစ်သော ကြားကာလတစ်ခုက ကြတ်ခြင်းဖြစ်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်သော်လည်း ခေတ်သစ်လေ့လာသူတစ်ဦး မျှော်လင့်သည့် အချက်အလက်အားလုံးကို မပေးနိုင်ပါ။ ဒေသတစ်ခုအပေါ် ဖြတ်သန်းမည့် နေကြတ်ခြင်းလမ်းကြောင်း သို့မဟုတ် လကြတ်ခြင်း၏ စုစုပေါင်းအဆင့် စတင်ချိန်အတိအကျကို ခန့်မှန်းရန် ပိုမိုအသေးစိတ်သော ဂျီဩမေတြီတွက်ချက်မှု လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆာရော့စ်၏ သမိုင်းဝင်အရေးပါမှုမှာ အပြည့်အဝတိကျမှု မဟုတ်ဘဲ ဆွဲငင်အားသီအိုရီ အပြည့်အစုံမရှိဘဲ လေ့လာတွေ့ရှိချက်များမှ ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သော ယုံကြည်စိတ်ချရသည့် ဆက်နွှယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။
အလွန်အကျွံ ကတိမပေးဘဲ စက်ဝန်းကို အသုံးပြုပါ
လက်တွေ့နှိုင်းယှဉ်ရန် စာရင်းထဲမှ လကြတ်ခြင်းတစ်ကြိမ်ကို ရွေးပြီး 18 နှစ်ခန့် စောသော သို့မဟုတ် နောက်ကျသော ဖြစ်စဉ်ကို ရှာပါ။ စာရင်းတွင် ဆာရော့စ်နံပါတ်များ ပါရှိပါက ပြက္ခဒိန်ရက်ကွာခြားမှုကိုသာ အားမကိုးဘဲ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြု၍ ဆက်နွှယ်မှုကို အတည်ပြုပါ။ ကြတ်ခြင်းအမျိုးအစားနှင့် ကြာချိန်ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။ အလွန်ဆင်တူမှုသည် ထပ်တလဲလဲဖြစ်သော ဂျီဩမေတြီအနေအထားကို ပြသပြီး၊ ကွာခြားမှုများက အုပ်စု၏ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲမှုကို ဖော်ပြသည်။
18 နှစ်ကြာပြီးနောက် ပြက္ခဒိန်ရက်တူကိုသာ မှတ်သားမထားပါနှင့်။ အပိုရက်များလည်း အရေးကြီးပြီး အပိုနာရီများလည်း အရေးကြီးသည်။ လပြည့်ချိန်အတိအကျကို သိရန် လအဆင့်ပြက္ခဒိန်ကို အသုံးပြုပြီး၊ ထို့နောက် အရိပ်နှင့် ထိတွေ့ချိန်များကို သိရန် ကြတ်ခြင်းစာရင်းကို ကြည့်ပါ။ လပြည့်ဖြစ်ခြင်းသည် လိုအပ်သောအဆင့်ကို ဖော်ပြသော်လည်း လသည် ကမ္ဘာ့အရိပ်အတွင်း ဝင်မည်ဟု အာမခံခြင်း မဟုတ်ပါ။
နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ကြတ်ခြင်းဖြစ်ပေါ်ခြင်းနှင့် သင်ကိုယ်တိုင် ကြည့်ရှုနိုင်ခြင်းကို သီးခြားစဉ်းစားပါ။ မြို့အလိုက် လအချက်အလက်ပြားများတွင် လထွက်ချိန်၊ လဝင်ချိန်၊ အမြင့်ထောင့်နှင့် အဇီမတ်တို့ကို ဖော်ပြထားသဖြင့် သင့်ဒေသ၏ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအခြေအနေကို စစ်ဆေးနိုင်သည်။ ဂျီဩမေတြီအရ ကြတ်ခြင်းကို ကောင်းစွာမြင်နိုင်သည့် အနေအထားဖြစ်နေသော်လည်း လသည် သင့်မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအောက်တွင် ရှိနေနိုင်သကဲ့သို့ အဆောက်အအုံများနောက်ကွယ်တွင် နိမ့်နေစဉ်လည်း စတင်နိုင်သည်။ ဆက်နွှယ်သောဖြစ်စဉ်တစ်ခု အဘယ်ကြောင့် ပြန်ဖြစ်လာသည်ကို ဆာရော့စ်က ရှင်းပြပေးပြီး၊ ဒေသတွင်းအချိန်နှင့် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအခြေအနေတို့က သင်မြင်နိုင်၊ မမြင်နိုင်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။