လကို အမြဲတမ်း ဘက်တစ်ဘက်တည်းမှ မြင်ရသည့် အကြောင်းရင်း

ညများစွာကြာအောင် လကို မော့ကြည့်လျှင် ၎င်း၏ ရင်းနှီးနေသော အမှတ်အသားများသည် နေရာမရွေ့သလို မြင်ရသည်။ လ၏ မှောင်မိုက်သော လွင်ပြင်ကျယ်များမှာ ကမ္ဘာဘက်သို့ အမြဲတမ်းနီးပါး မျက်နှာမူနေသဖြင့် လသည် မလည်ပတ်ဟု ထင်ရစေနိုင်သည်။ အမှန်မှာ လည်ပတ်နေသည်။ လသည် ကမ္ဘာကို တစ်ပတ်လှည့်ပတ်ချိန်တွင် မိမိဝင်ရိုးပေါ်၌လည်း တစ်ပတ်လည်သည်။ ဒီရေသက်ရောက်မှုကြောင့် လည်ပတ်မှု ချိန်ကိုက်သွားခြင်းဟု ခေါ်သော ဤဖြစ်စဉ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် လ၏ ဘက်အားလုံးကို အလှည့်ကျ မြင်ရခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာခြမ်းတစ်ခြမ်းတည်းကို အမြဲတမ်းနီးပါး မြင်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်ကမ္ဘာခြမ်းကို အဝေးဘက်ခြမ်းဟု မကြာခဏ ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းသည် အမြဲတမ်း မှောင်မိုက်နေခြင်းမဟုတ်ပါ။ လ၏ လည်ပတ်စက်ဝန်းအတွင်း အချိန်အမျိုးမျိုး၌ နေရောင်ခြည်သည် လမျက်နှာပြင်အများစုသို့ ရောက်ရှိသော်လည်း၊ ဝင်ရိုးစွန်းအနီးရှိ နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ဝှမ်းအချို့မှာ အမြဲတမ်း အရိပ်ကျနေသည်။ လ၏ ပတ်လမ်းပုံသဏ္ဌာန်၊ လည်ပတ်မှုနှင့် မျက်စိထဲတွင် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သလို မြင်ရခြင်းတို့က ကျွန်ုပ်တို့ မြင်နိုင်သည့်အရာများကို ရှင်းပြပေးသည်။

တစ်ပတ်လည်ပတ်မှုအတွက် ပတ်လမ်းတစ်ပတ်

လသည် အဝေးရှိ ကြယ်များကို ရည်ညွှန်း၍ တစ်ပတ်လည်ရန် 27.32166 ရက် ကြာပြီး ကမ္ဘာကို တစ်ပတ်လှည့်ပတ်ရန်လည်း 27.32166 ရက် ကြာသည်။ ဤကာလနှစ်ခု တူညီသောကြောင့် လ၏ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် တူညီသည့်ဘက်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကမ္ဘာဘက်သို့ မျက်နှာမူနေသည်။ လသည် လုံးဝမလည်ပတ်ပါက ပတ်လမ်းတစ်လျှောက် နေရာပြောင်းလဲမှုကြောင့် လောင်ဂျီကျုမျဉ်းများ မတူညီသည့်နေရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ယင်းအစား လသည် ပတ်လမ်းတစ်လျှောက် ရွေ့လျားစဉ် မှန်မှန်လည်ပတ်ကာ ပတ်လမ်းနှင့်အညီ လိုက်ပါနေသည်။

နားလည်လွယ်သော ဥပမာတစ်ခုမှာ လူတစ်ဦးကို မျက်နှာမူထားရင်း သူ့ပတ်လည်ကို လမ်းလျှောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သင့်ကို ကြည့်နေသူသည် သင့်ခေါင်း၏ တစ်ဘက်တည်းကို တစ်လျှောက်လုံး မြင်နေရသော်လည်း ပတ်လည်တစ်ပတ် လျှောက်ရန် သင်သည် တစ်ကြိမ်လှည့်ရမည်။ ညတစ်ညနှင့်တစ်ညအကြား လ၏ လည်ပတ်မှုကို သတိပြုမိစေမည့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အမှတ်အသားတစ်ခု မရှိသောကြောင့် လ၏ လည်ပတ်မှုကို မြင်သာထင်ရှားစွာ သတိပြုရခက်သည်။

27.32166 ရက်ကြာ လည်ပတ်မှုကာလသည် လပြည့်တစ်ကြိမ်မှ နောက်တစ်ကြိမ်အထိ ကြာသည့်ကာလနှင့် မတူပါ။ လအဆင့်တစ်ပတ်လည်ရန် 29.53059 ရက် ကြာရခြင်းမှာ လက ကမ္ဘာကို လှည့်ပတ်နေစဉ် ကမ္ဘာ-လ စနစ်က နေကိုလည်း လှည့်ပတ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လသည် ပတ်လမ်းတစ်ပတ် ပြည့်ပြီးနောက် နေနှင့် ကမ္ဘာတို့နှင့် ယခင်အတိုင်း တန်းညီရန် အနည်းငယ် ထပ်မံခရီးနှင်ရသည်။ လ၏ အဆင့်များအကြောင်း လမ်းညွှန်ချက်တွင် နေ၊ ကမ္ဘာနှင့် လတို့၏ ထောင့်များ ပြောင်းလဲခြင်းက ကျွန်ုပ်တို့မြင်ရသည့် လအဆင့်များကို မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်စေကြောင်း ရှင်းပြထားသည်။

ဒီရေသက်ရောက်မှုများက လကို မည်သို့ ချိန်ကိုက်စေခဲ့သနည်း

ဒီရေသက်ရောက်မှုကြောင့် လည်ပတ်မှု ချိန်ကိုက်သွားခြင်းသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လည်ပတ်နေသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုအပေါ် ဆွဲငင်အား သက်ရောက်ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့ဆွဲငင်အားသည် လ၏ ကမ္ဘာနှင့် အနီးဆုံးဘက်ကို အဝေးဆုံးဘက်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ဆွဲယူသည်။ ထိုကွာခြားချက်ကြောင့် လသည် အနည်းငယ် ဆန့်ထွက်ကာ ဒီရေကြောင့် ပုံပျက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လ၏ လည်ပတ်မှုနှင့် ပတ်လမ်းတို့ ချိန်ကိုက်မနေသေးသည့်အခါ ထိုပုံပျက်မှုသည် ကမ္ဘာနှင့် လကို ဆက်သည့် ဦးတည်ရာနှင့် အတိအကျ တန်းမညီပေ။ ထိုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆွဲငင်အားလှည့်အားက လ၏ လည်ပတ်မှုကို ပြောင်းလဲစေပြီး၊ အတွင်းပိုင်းပွတ်တိုက်မှုက လည်ပတ်စွမ်းအင်ကို လျော့ပါးစေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုသက်ရောက်မှုများက လ၏ လည်ပတ်မှုကို နှေးကွေးစေပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်ပတ်လည်ရန်ကြာချိန်သည် တစ်ပတ်လှည့်ပတ်ရန် ကြာချိန်နှင့် တူညီသွားသည်။ ထိုသို့ ချိန်ကိုက်သွားသည့်အခြေအနေတွင် ဒီရေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ပုံပျက်မှုသည် ကမ္ဘာနှင့် အနီးစပ်ဆုံး တန်းညီနေသဖြင့် လည်ပတ်မှုကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သော ထပ်တလဲလဲ လှည့်အားသည် များစွာ လျော့နည်းသွားသည်။ ဒီရေသက်ရောက်မှုကြောင့် လည်ပတ်မှု ချိန်ကိုက်ခြင်းသည် မျက်နှာတစ်ဘက်ကို မလှုပ်မယှက် ထိန်းထားပေးသည့် ထူးခြားသော အင်အားတစ်ခုမဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် လည်ပတ်မှု၊ ဆွဲငင်အားနှင့် စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှုတို့၏ တည်ငြိမ်သော ရလဒ်ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ-လ စနစ်တွင် ဒီရေသက်ရောက်မှုများ ယနေ့တိုင် အရေးပါနေဆဲဖြစ်သည်။ ဒီရေ အပြန်အလှန်သက်ရောက်မှုကြောင့် စနစ်တစ်ခုလုံးအတွင်း ထောင့်အဟုန် လွှဲပြောင်းမှု ဖြစ်ပေါ်သဖြင့် လသည် ကမ္ဘာမှ တစ်နှစ်လျှင် 3.8 cm ခန့် ဝေးကွာလာနေသည်။ ဤရွေ့လျားမှုအတိအကျကို တစ်ကြိမ်ကြည့်ရုံဖြင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း လ၏ ချိန်ကိုက်လည်ပတ်မှုကို ပတ်လမ်းနှင့် လည်ပတ်မှုတို့အကြား ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသော အပြန်အလှန်ဖလှယ်မှုနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးသည်။

အဝေးဘက်ခြမ်းသည် မှောင်မိုက်သောဘက်ခြမ်း မဟုတ်ပါ

အဝေးဘက်ခြမ်းဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာမှ အဝေးသို့ မျက်နှာမူနေသော ကမ္ဘာခြမ်းကိုသာ ဆိုလိုသည်။ လသည် ကျွန်ုပ်တို့ကမ္ဘာကို လှည့်ပတ်နေစဉ် အနီးဘက်ခြမ်းနည်းတူ ၎င်းဘက်ခြမ်းလည်း နေရောင်ခြည်ရရှိသည်။ လပြည့်ချိန်တွင် အနီးဘက်ခြမ်းကို နေရောင်ထိုးပြီး အဝေးဘက်ခြမ်းမှာ နေဘက်နှင့် မျက်နှာမူမှု ကင်းနေတတ်သည်။ လကွယ်ချိန်တွင်မူ အဝေးဘက်ခြမ်းကို နေရောင်ထိုးပြီး အနီးဘက်ခြမ်းမှာ အများအားဖြင့် မှောင်နေသည်။ လသည် ၎င်း၏ အဆင့်များအတိုင်း ရွေ့လျားသည့်အခါ ဤစက်ဝန်းသည် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် အရေးကြီးသော ခြွင်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။ လပေါ်ရှိ နေရာတိုင်းတွင် နေရောင်နှင့် အမှောင် အလှည့်ကျ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဝင်ရိုးစွန်းများအနီးတွင် နေသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအပေါ် နိမ့်နိမ့်သာ ရှိနေသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းနက်အချို့၏ ကြမ်းပြင်များကို ပတ်လည်နှုတ်ခမ်းသားများက အလွန်အကာအကွယ်ပေးထားသဖြင့် နေရောင်ခြည် လုံးဝမရောက်နိုင်ဘဲ အမြဲတမ်း အရိပ်ကျသော ဒေသများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဤထူးခြားသော နေရာများသည် အနီးအနားမြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် နေရောင်၏ ထောင့်နိမ့်မှုတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းဖြစ်ပြီး အဝေးဘက်ခြမ်းတွင် ရှိနေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါ။

ထို့ကြောင့် “လ၏ မှောင်မိုက်သောဘက်ခြမ်း” ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် အထင်မှားစေနိုင်သည်။ အဝေးဘက်ခြမ်းကို အလွတ်သဘော ရည်ညွှန်းရာတွင် သုံးနိုင်သော်လည်း ထိုကမ္ဘာခြမ်းသည် နေရောင်ခြည် လုံးဝမရသောနေရာဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ လစက်ဝန်းအတွင်း အဆင့်ရက်စွဲနှင့် အချိန်များ မည်သို့ပြောင်းလဲသည်ကို သိရှိရန် လအလိုက် လအဆင့်ပြက္ခဒိန်ကို အသုံးပြုပါ။

အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်မှုက မျက်နှာပြင်ကို ပိုမိုမြင်စေသည်

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာမှ လ၏ တစ်ဝက်တိတိကိုသာ မြင်ရခြင်း မဟုတ်ပါ။ လ၏ ပတ်လမ်းသည် အနည်းငယ် ဘဲဥပုံဖြစ်သောကြောင့် ၎င်း၏ ပတ်လမ်းအမြန်နှုန်း ပြောင်းလဲသည်။ ကမ္ဘာနှင့် အနီးဆုံးရောက်ချိန်တွင် ပိုမြန်ပြီး အဝေးဆုံးရောက်ချိန်တွင် ပိုနှေးသည်။ လ၏ လည်ပတ်နှုန်းမှာ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေသဖြင့် ပတ်လမ်းအမြန်နှုန်း ပြောင်းလဲမှုက လကို ဘေးတစ်ဘက်မှ တစ်ဘက်သို့ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်နေသလို မြင်စေသည်။ ဤမြင်ကွင်းဆိုင်ရာ ရွေ့လျားမှုကို လောင်ဂျီကျုဦးတည်ရာ ယိမ်းယိုင်မှုဟု ခေါ်သည်။

လတ္တီကျုဦးတည်ရာ ယိမ်းယိုင်မှုမှာ အခြားအကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်။ လ၏ လည်ပတ်ဝင်ရိုးသည် နေ၏မြင်ရလမ်းပြင်ကို 1.54 ဒီဂရီ စောင်းနေပြီး၊ ၎င်း၏ ပတ်လမ်းမှာလည်း ထိုပြင်ကို 5.14 ဒီဂရီ စောင်းနေသည်။ ဤထောင့်များ ပေါင်းစပ်သက်ရောက်မှုကြောင့် ပတ်လမ်းအတွင်း နေရာအမျိုးမျိုးတွင် လ၏ မြောက်ဘက် သို့မဟုတ် တောင်ဘက် ဝင်ရိုးစွန်းကို ကျော်လွန်၍ အနည်းငယ် ပိုမိုမြင်နိုင်သည်။ လနှင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကြည့်ရှုသူတို့၏ အကွာအဝေးနှင့် တည်နေရာတို့ကလည်း မြင်ကွင်းကို အနည်းငယ် သက်ရောက်စေသည်။

ယိမ်းယိုင်မှုကြောင့် အဝေးဘက်ခြမ်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် မြင်ရခြင်း မဟုတ်ပါ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြင်ရသော အစွန်းကို ကျော်၍ တစေ့တစောင်း ကြည့်နိုင်စေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်းအားဖြင့် လမျက်နှာပြင်၏ 59 percent ခန့်ကို ကမ္ဘာမှ အချိန်တစ်ချိန်ချိန်တွင် မြင်နိုင်သော်လည်း တစ်ချိန်တည်း၌ တစ်ဝက်ထက် ပိုမမြင်နိုင်ပါ။ ဤသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာမှုကြောင့် လမျက်နှာပြင်၏ အသေးစိတ်မြေပုံများသည် သာမန်မြင်ကွင်းတွင် အလယ်တည့်တည့်၌ ရှိနေသည့် မျက်နှာပြင်ထက် ကျော်လွန်၍ ဖော်ပြနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာမှ ကြည့်ရှုရာတွင် သတိပြုရန်

ဤဖြစ်စဉ်ကို လေ့လာရန် အသုံးဝင်သော နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ လ၏ အစွန်းအနီးရှိ မှတ်မိလွယ်သော အင်္ဂါရပ်တစ်ခုကို ရက်စွဲမတူသည့်အချိန်များတွင် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယိမ်းယိုင်မှုကြောင့် မြင်ရသော လအစွန်း၏ တည်နေရာ ပြောင်းလဲသဖြင့် အစွန်းနားရှိ ချိုင့်ဝှမ်း သို့မဟုတ် မှောင်မိုက်သော လွင်ပြင်တစ်ခုသည် ရက်စွဲတစ်ရက်တွင် အခြားရက်ထက် ပိုမိုပေါ်လွင်နေပုံရနိုင်သည်။ တယ်လီစကုပ် သို့မဟုတ် မှန်ပြောင်းမပါဘဲ ဤပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုရန် ခက်ခဲပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ လ၏ မျက်နှာမူပုံ ပြောင်းလဲခြင်းကလည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရန် အခက်အခဲ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ တူညီသော အင်္ဂါရပ်ကို စိတ်ထဲမှတ်ထားပြီး လအဆင့် ဆင်တူသည့်အချိန်များတွင် ရိုက်ကူးထားသော မြင်ကွင်းများကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

မြင်ကွင်းသည် ကြည့်ရှုသည့်အချိန်အပြင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် သင်ရှိနေသည့် နေရာပေါ်လည်း မူတည်သည်။ မြို့အလိုက် လအခြေအနေပြ ဒက်ရှ်ဘုတ်တွင် ဒေသအလိုက် လအဆင့်နှင့် အလင်းရောင်ရရှိမှု၊ လထွက်ချိန်နှင့် လဝင်ချိန်၊ အမြင့်ထောင့်နှင့် အဇီမတ်ထောင့်၊ အကွာအဝေး၊ ဒေသတွင်းရာသီဥတုနှင့်အတူ ကောင်းကင်မြင်ကွင်းတို့ကို ဖော်ပြပေးသည်။ ကြည့်ရှုရန် အချိန်စီစဉ်ရာတွင် လကို ကြည့်ရှုရန် အကောင်းဆုံးအချိန်အကြောင်း လမ်းညွှန်ချက်၌ လအဆင့်နှင့် ဒေသအခြေအနေများက လသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအပေါ် ရှိနေသည့်အချိန်အပေါ် မည်သို့ သက်ရောက်ကြောင်း ဆွေးနွေးထားသည်။ လ၏ ချိန်ကိုက်လည်ပတ်မှုကြောင့် ၎င်း၏ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာပြင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အမြဲမြင်နေရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သည်းခံစွာ စောင့်ကြည့်သူများအတွက် ယိမ်းယိုင်မှုက ထိုမျက်နှာပြင်၏ အပြင်ဘက်တွင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲနေသော မြင်ကွင်းကို ဖော်ပြပေးသည်။