দিনৰ ভাগতো চন্দ্ৰক কিয় দেখা যায়

দিনৰ নীলা আকাশত চন্দ্ৰক দেখা পোৱাটো পৰস্পৰবিৰোধী যেন লাগিব পাৰে: সূৰ্য ওলাই আছে, তেন্তে চন্দ্ৰও কিয় দেখা যায়? ইয়াৰ উত্তৰ হ’ল, উজলি থাকিবলৈ চন্দ্ৰৰ আন্ধাৰৰ প্ৰয়োজন নহয়। ই সূৰ্যৰ পোহৰ প্ৰতিফলিত কৰে, আৰু একে সময়তে সূৰ্যও আপোনাৰ দিগন্তৰ ওপৰত থাকোঁতে চন্দ্ৰও দিগন্তৰ ওপৰত থাকিব পাৰে। আপুনি ইয়াক মন কৰে নে নকৰে, সেয়া নিৰ্ভৰ কৰে চন্দ্ৰৰ অৱস্থান, ইয়াৰ দশা, আকাশৰ স্বচ্ছতা আৰু চন্দ্ৰৰ উজ্জ্বল পৃষ্ঠভাগ তথা চাৰিওফালৰ আকাশৰ মাজৰ বৈপৰীত্যৰ ওপৰত।

আটাইতকৈ সহায়ক সংকেতটো হ’ল চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্যৰ মাজৰ কোণ। চন্দ্ৰমাহৰ মাজেৰে এই কোণ সলনি হয়, আৰু তাৰ লগে লগে চন্দ্ৰৰ ৰূপ আৰু দিনৰ কোনটো সময়ত ইয়াক ভালদৰে দেখা যায়, সেয়াও সলনি হয়। এই জ্যামিতি বুজি পালে দিনৰ আকাশত চন্দ্ৰ দেখা পোৱাটো আৰু আচৰিত কথা হৈ নাথাকে; বৰং আপুনি সচেতনভাৱে ইয়াক বিচাৰিব পাৰে।

চন্দ্ৰ যথেষ্ট উজ্জ্বল, সেয়ে চকুত পৰে

সূৰ্যৰ দৰে চন্দ্ৰ পোহৰৰ উৎস নহয়। সূৰ্যৰ পোহৰে ইয়াৰ শিলাময় পৃষ্ঠভাগ পোহৰাই তোলে, আৰু সেই পোহৰৰ কিছু অংশ পৃথিৱীৰ ফালে প্ৰতিফলিত হয়। একে সময়তে, বায়ুৰ অণুবোৰে সূৰ্যৰ পোহৰ বিভিন্ন দিশলৈ সিঁচৰতি কৰাৰ বাবে দিনৰ আকাশ উজ্জ্বল দেখা যায়। এই সিঁচৰতি পোহৰেই পটভূমি গঠন কৰে, যাৰ বিপৰীতে আমি চন্দ্ৰক দেখোঁ।

এটা ভাল তুলনা হ’ল উজ্জ্বল বেৰৰ পটভূমিত থকা পাতল ৰঙৰ বস্তু: বস্তুটো যথেষ্ট উজ্জ্বল আৰু তাৰ সীমাৰেখা স্পষ্ট হ’লে তাক সহজে দেখা যাব পাৰে। চন্দ্ৰৰ আপাত আকাৰৰ ডাঙৰ চাকতিটো আৰু পোহৰ পৰা পৃষ্ঠভাগে প্ৰায়ে এনে বৈপৰীত্য সৃষ্টি কৰে, বিশেষকৈ বতাহ স্বচ্ছ আৰু চন্দ্ৰ দিগন্তৰ ওপৰত ভালকৈ উঠি থাকিলে। কুঁৱলী, পাতল ডাৱৰ আৰু চকুত লগা পোহৰে এই বৈপৰীত্য কমাব পাৰে; আনহাতে, দিগন্তৰ ওচৰত থকা চন্দ্ৰক বায়ুমণ্ডলৰ ডাঠ তৰপৰ মাজেৰে চাবলগীয়া হয়।

দশাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ, কিন্তু ই একমাত্ৰ কাৰক নহয়। ক্ষীণ কাঁচি চন্দ্ৰত পূৰ্ণতাৰ ফালে বাঢ়ি থকা চন্দ্ৰতকৈ পোহৰ পৰা অংশ কম থাকে, সেয়ে দিনৰ আকাশত ইয়াক বিচাৰি উলিওৱা কঠিন হ’ব পাৰে। উজ্জ্বল দশাতো চন্দ্ৰ দিগন্তৰ ওচৰত থাকিলে বা ডাৱৰে ঢাকি দিলে দেখা পোৱাটো কঠিন হ’ব পাৰে। বিপৰীতে, স্বচ্ছ আকাশত ওপৰত থকা অৰ্ধচন্দ্ৰ দিনৰ ভাগত স্পষ্টকৈ দেখা যাব পাৰে।

দশা নিৰ্ভৰ কৰে চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্যৰ মাজৰ কোণৰ ওপৰত

পৃথিৱীৰ ছাঁৰ বাবে চন্দ্ৰৰ দশা সৃষ্টি নহয়। চন্দ্ৰই পৃথিৱীক প্ৰদক্ষিণ কৰাৰ সময়ত সূৰ্যই চন্দ্ৰৰ এটা আধা পোহৰাই তোলাৰ বাবেহে এই দশাবোৰ হয়। পৃথিৱীৰ পৰা আমি সেই পোহৰ পৰা আধাটোৰ বিভিন্ন পৰিমাণ দেখা পাওঁ। অমাৱস্যাৰ চন্দ্ৰ প্ৰায় সূৰ্যৰ একে দিশত থাকে, আনহাতে পূৰ্ণিমাৰ চন্দ্ৰ প্ৰায় বিপৰীত দিশত থাকে। প্ৰথম আৰু শেষ চতুৰ্থাংশত চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য আকাশত প্ৰায় 90 ডিগ্ৰী কোণত পৃথককৈ দেখা যায়, আৰু আমি চন্দ্ৰৰ আধা পোহৰ পৰা চাকতিটো দেখোঁ।

এই কোণেই চন্দ্ৰৰ দশাৰ সৈতে দিনৰ ভাগত দেখা পোৱাৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে। চন্দ্ৰ কাঁচি বা গিব্বাছ দশাত থাকিলে ই সূৰ্যৰ ঠিক বিপৰীতে নাথাকে, সেয়ে দিনৰ কিছুমান সময়ত দিগন্তৰ ওপৰত থাকিব পাৰে। প্ৰথম চতুৰ্থাংশত চন্দ্ৰ আকাশত সূৰ্যৰ পূবফালে থাকে; সাধাৰণতে আবেলি ইয়াক চাবলৈ ভাল আৰু সন্ধিয়ালৈকে দেখা যায়। শেষ চতুৰ্থাংশত ই সূৰ্যৰ পশ্চিমফালে থাকে আৰু প্ৰায়ে পুৱাৰ ভাগত দেখা দিয়ে। ঠিক কোন সময়ত চাব পাৰিব, সেয়া তাৰিখ আৰু আপোনাৰ অৱস্থানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।

এটা অমাৱস্যাৰ পৰা পিছৰ অমাৱস্যালৈকে সম্পূৰ্ণ চক্ৰটোৰ সময় লাগে 29.53059 দিন। এই সময়ছোৱাত চন্দ্ৰৰ অৱস্থান অবিৰতভাৱে সলনি হয়, সেয়ে ইয়াৰ দশাই সূৰ্যৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্কৰ আভাস দিয়ে, কিন্তু কোনো নিৰ্দিষ্ট মুহূৰ্তত ইয়াক দেখা যাবই বুলি নিশ্চয়তা নিদিয়ে। পোহৰ পৰা আকৃতিবোৰ কেনেকৈ সলনি হয় তাৰ অধিক বিশদ ব্যাখ্যাৰ বাবে চাওক চন্দ্ৰৰ দশা কেনেকৈ হয়।

প্ৰথম আৰু শেষ চতুৰ্থাংশত চন্দ্ৰ বিচাৰি চাব পাৰে

দিনৰ ভাগত চন্দ্ৰ বিচাৰিবলৈ প্ৰথমে প্ৰথম বা শেষ চতুৰ্থাংশৰ আশে-পাশে কেইদিনমান চেষ্টা কৰক। আধা পোহৰ পৰা চন্দ্ৰৰ আকৃতি বহল আৰু স্পষ্ট, আৰু সূৰ্যৰ পৰা যথেষ্ট আঁতৰত থকাৰ বাবে অতি ক্ষীণ কাঁচি চন্দ্ৰতকৈ ইয়াক বিচাৰি পোৱাটো সহজ। প্ৰথম চতুৰ্থাংশত সাধাৰণতে আবেলি আৰু সন্ধিয়াৰ আৰম্ভণিতে চাবলৈ সুবিধা হয়; শেষ চতুৰ্থাংশত পুৱা আৰু পুৱাৰ শেষ ভাগত। এইবোৰ সাধাৰণ ধাৰাহে, নিৰ্দিষ্ট ঘড়ীৰ সময় নহয়: স্থানীয় দিগন্ত, ঋতু আৰু চন্দ্ৰৰ অৱস্থানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি চন্দ্ৰ কেতিয়া আকাশৰ সীমাৰেখাৰ ওপৰত থাকিব সলনি হয়।

গিব্বাছ দশাৰ চন্দ্ৰও দিনৰ ভাগত চাবলৈ ভাল লক্ষ্য হ’ব পাৰে। বাঢ়ি থকা গিব্বাছ চন্দ্ৰ প্ৰায়ে আবেলিৰ আকাশত থাকে, আনহাতে ক্ষয়িষ্ণু গিব্বাছ চন্দ্ৰ পুৱা দেখা যাব পাৰে। অধিক অংশ পোহৰ পৰা চাকতিটো চিনাক্ত কৰিবলৈ সহজ হ’ব পাৰে, কিন্তু উজ্জ্বল হ’লেই কুঁৱলী বা ডাৱৰৰ মাজেৰে দেখা যাব বুলি নিশ্চয়তা নাই। সূৰ্য থকা দিশৰ পৰা আঁতৰি আকাশৰ স্বচ্ছ অংশত চকু ফুৰালে চন্দ্ৰ বিচাৰি উলিওৱাত সহায় হ’ব পাৰে।

কাঁচি চন্দ্ৰ দেখা পোৱাটো অধিক কঠিন। বাঢ়ি থকা কাঁচি চন্দ্ৰ সন্ধিয়াৰ আকাশত সূৰ্যৰ ওচৰত থাকে, আৰু ক্ষয়িষ্ণু কাঁচি চন্দ্ৰ পুৱাৰ ভাগত সূৰ্যৰ ওচৰত থাকে। ইয়াৰ পোহৰ পৰা সৰু বক্ৰ অংশটো বৰ মনোমোহা হ’ব পাৰে, কিন্তু পোহৰ পৰা অংশ কম আৰু সূৰ্যৰ তীব্ৰ পোহৰৰ ওচৰত থকাৰ বাবে ইয়াক দেখা পোৱাত অধিক সাৱধানতাৰ প্ৰয়োজন। দূৰবীন বা টেলিস্কোপেৰে কেতিয়াও সূৰ্যলৈ নাচাব, আৰু সূৰ্যৰ ওচৰত কাঁচি চন্দ্ৰ বিচাৰোঁতে বিশেষ সাৱধান হওক।

পূৰ্ণিমাৰ চন্দ্ৰ দুপৰীয়া খুব কমেইহে দেখা যায় কিয়

পূৰ্ণিমাৰ সময়ত চন্দ্ৰ আকাশত সূৰ্যৰ বিপৰীত ফালে থাকে। এই অৱস্থানৰ বাবে ই ৰাতিৰ বেছিভাগ সময় দিগন্তৰ ওপৰত থাকে; সূৰ্যাস্তৰ ওচৰত উদয় হয় আৰু সূৰ্যোদয়ৰ ওচৰত অস্ত যায়। দিনৰ পোহৰৰ সময়ছোৱাৰ আৰম্ভণি বা শেষৰ ফালে ইয়াক দেখা যাব পাৰে, কিন্তু সাধাৰণতে দুপৰীয়াৰ আশে-পাশে ই দিগন্তৰ তলত থাকে। সেয়ে পূৰ্ণিমাৰ চন্দ্ৰ উজ্জ্বল দেখালেই দিনৰ পোহৰ পৰা আবেলিৰ আকাশত ইয়াক দেখা যাব বুলি নুবুজায়।

অমাৱস্যাৰ সময়ত ইয়াৰ বিপৰীত জ্যামিতি প্ৰযোজ্য হয়: চন্দ্ৰ সূৰ্যৰ দিশৰ ওচৰত থাকে আৰু আমাৰ দৃষ্টিৰ পৰা ইয়াৰ ওচৰৰ ফালটো প্ৰায় সম্পূৰ্ণকৈ পোহৰ নপৰাকৈ থাকে। দিনৰ ভাগত ই দিগন্তৰ ওপৰত থাকিব পাৰে যদিও সাধাৰণতে সূৰ্যৰ তীব্ৰ পোহৰত চকুৰ পৰা হেৰাই যায়। অমাৱস্যাৰ ঠিক পিছত বা ঠিক আগতে থকা অতি ক্ষীণ কাঁচি চন্দ্ৰ কেতিয়াবা সূৰ্যাস্ত বা সূৰ্যোদয়ৰ ওচৰত দেখা যাব পাৰে, কিন্তু এনে পৰ্যবেক্ষণ কৰাটো কঠিন। সাৱধান হ’বলগীয়া কথাটো কেৱল দিনৰ পোহৰ নহয়, বৰং সূৰ্যৰ নিকটতা।

সেইবাবেই “দিনৰ ভাগত চন্দ্ৰ ওলাই থাকে” বুলি ক’লে কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট দশাৰ কথা কোৱা নহয়। বহুতো দশাৰ চন্দ্ৰ সূৰ্যৰ সৈতে একেখন আকাশত থাকিব পাৰে। দশাই ওচৰৰ ফালটোৰ কিমান অংশ পোহৰ পৰিছে সেয়া জনায়; কৌণিক ব্যৱধানে সূৰ্যৰ পৰা কিমান আঁতৰত বিচাৰিব লাগে সেয়া জনায়; আৰু আপোনাৰ স্থানীয় দিগন্তই চন্দ্ৰ আকাশত আছেই নে নাই সেয়া নিৰ্ধাৰণ কৰে।

দিনৰ ভাগত চন্দ্ৰ বিচাৰিবলৈ আপোনাৰ অৱস্থান ব্যৱহাৰ কৰক

চন্দ্ৰ বিচৰাৰ এটা ব্যৱহাৰিক উপায় হ’ল অনুমান কৰাৰ সলনি সময় আৰু দিশৰ পৰা আৰম্ভ কৰা। চহৰৰ চন্দ্ৰৰ তথ্যফলকত আপুনি এটা অৱস্থান বাছি লৈ চন্দ্ৰৰ বৰ্তমানৰ দশা আৰু পোহৰ পৰা অংশ, উদয় আৰু অস্ত যোৱাৰ সময়, উচ্চতা আৰু আজিমুথ, দূৰত্ব, লগতে স্থানীয় বতৰৰ সৈতে আকাশৰ দৃশ্য চাব পাৰে। দিনৰ ভাগত পৰ্যবেক্ষণৰ বাবে উচ্চতা বিশেষভাৱে উপযোগী: আকাশত ওপৰত থকা চন্দ্ৰক দিগন্তৰ ওচৰৰ কুঁৱলীৰ মাজৰ পৰা পৃথককৈ চিনাক্ত কৰাটো প্ৰায়ে সহজ হয়। আজিমুথে চন্দ্ৰৰ দিক-নিৰ্দেশ দিয়ে, যাৰ সহায়ত সূৰ্যৰ ফালে চকু নিনিয়াকৈ আকাশৰ সঠিক অংশত বিচাৰিব পাৰি।

এটা উদাহৰণ হিচাপে, প্ৰথম চতুৰ্থাংশৰ ওচৰৰ স্বচ্ছ আবেলি এটা বাছি লওক। স্থানীয় তথ্যফলকত চন্দ্ৰ দিগন্তৰ ওপৰত আছে নে নাই আৰু আকাশৰ ক’ত থাকিব চাওক; তাৰ পিছত সূৰ্যৰ পৰা আঁতৰৰ নীলা আকাশৰ কোনো অংশত ইয়াৰ আধা পোহৰ পৰা চাকতিটো বিচাৰক। লগে লগে দেখা নাপালে, ই আৰু ওপৰলৈ উঠিলে বা ডাৱৰ আৰু কুঁৱলী আঁতৰি গ’লে আকৌ চেষ্টা কৰক। আন এটা দশাৰ বাবে চন্দ্ৰৰ দশাৰ কেলেণ্ডাৰ চাই প্ৰথম আৰু শেষ চতুৰ্থাংশৰ তাৰিখ উলিয়াওক, তাৰ পিছত পৰ্যবেক্ষণৰ সময়ৰ স্থানীয় পৰিস্থিতি পৰীক্ষা কৰক।

নিৰ্দিষ্ট দিন এটাৰ সৈতে আপুনি দেখা চন্দ্ৰৰ সম্পৰ্ক বুজিবলৈ তাৰিখৰ ভিত্তিত সন্ধান কৰাও সহায়ক হ’ব পাৰে: জন্মদিনৰ চন্দ্ৰ সঁজুলিত এটা তাৰিখৰ বাবে চন্দ্ৰৰ দশা, পোহৰ পৰা অংশ আৰু চন্দ্ৰৰ বয়স দেখা যায়। এই সঁজুলিবোৰে বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়ে, কিন্তু একেলগে ব্যৱহাৰ কৰিলে বাস্তৱ আকাশত জ্যামিতিটো পৰীক্ষা কৰাটো সহজ হয়। মূল কথাটো সৰল: এনে এটা চন্দ্ৰ বিচাৰক যিটো চকুত পৰাকৈ যথেষ্ট পোহৰাই আছে আৰু নিৰাপদে বিচাৰি উলিয়াব পৰাকৈ সূৰ্যৰ পৰা যথেষ্ট আঁতৰত আছে।