ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆଂଶିକ ଓ ଉପଛାୟାଜନିତ ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣର ବ୍ୟାଖ୍ୟା

ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣ ସବୁବେଳେ ଏକରକମ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ। ବେଳେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ସାମାନ୍ୟ ମଳିନ ହୁଏ; କେତେବେଳେ ଏକ ଗାଢ଼ ବକ୍ର ଛାୟା ତାହାର ମୁହଁରୁ ଏକ ଖଣ୍ଡ କାଟିନେଲା ପରି ଲାଗେ; ଆଉ କେତେବେଳେ ସମଗ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ ଧୂସର ଲାଲ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀର ଛାୟା ମଧ୍ୟଦେଇ କିପରି ଗତି କରେ, ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଉପଛାୟାଜନିତ, ଆଂଶିକ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ—ଏହି ତିନୋଟି ନାମ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଚନ୍ଦ୍ରର କେତେ ଅଂଶ ସେହି ଛାୟାର ସବୁଠାରୁ ଗାଢ଼ ଭାଗ, ଅର୍ଥାତ୍ ଘନଛାୟା ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ। ଏହି ଜ୍ୟାମିତି ବୁଝିଲେ କ’ଣ ଘଟୁଛି ତାହା ଚିହ୍ନିବା ସହଜ ହୁଏ, ବିଶେଷତଃ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସୂକ୍ଷ୍ମ ହେଲେ। ଗ୍ରହଣର ତାରିଖ, ସଂସ୍ପର୍ଶ ସମୟ, ଅବଧି ଏବଂ ସ୍ଥାନ ଅନୁସାରେ ଦୃଶ୍ୟମାନତା ପାଇଁ ସକ୍ରିୟ ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣ ତାଲିକା ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ।

ପୃଥିବୀ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଛାୟା ସୃଷ୍ଟି କରେ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ଆଲୋକ ଉତ୍ସ, ବିନ୍ଦୁ ନୁହେଁ। ତେଣୁ ପୃଥିବୀ ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଅଞ୍ଚଳ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଆଲୋକ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ତାହାର ବାହାରେ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କେବଳ କିଛି ଅଂଶ ଆବୃତ ହୁଏ। କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଛାୟାକୁ ଘନଛାୟା କୁହାଯାଏ; ଏହାର ବାହାରେ ଥିବା ମୃଦୁ ଛାୟାକୁ ଉପଛାୟା କୁହାଯାଏ। ଏହି ସୀମା ଜ୍ୟାମିତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ: ଉପଛାୟାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ଥିବା ଜଣେ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷକ ଏବେ ବି ସୂର୍ଯ୍ୟର କିଛି ଅଂଶ ଦେଖିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଘନଛାୟାରେ ପୃଥିବୀ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିବ।

ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣ କେବଳ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ହୋଇପାରେ, ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଅଧିକାଂଶ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀର ଛାୟାର ଉପର ବା ତଳ ଦେଇ ଗତି କରେ, କାରଣ ଚନ୍ଦ୍ରର କକ୍ଷପଥ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚାରିପାଖରେ ପୃଥିବୀର କକ୍ଷପଥର ସମତଳ—କ୍ରାନ୍ତିବୃତ୍ତ—ସହିତ 5.14 ଡିଗ୍ରୀ କୋଣରେ ଢଳି ରହିଛି। କକ୍ଷପଥର ଏହି ଦୁଇ ସମତଳର ଛେଦବିନ୍ଦୁ ନିକଟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ହେଲେ ଗ୍ରହଣ ଘଟେ। ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ବିଷୟରେ ମାର୍ଗଦର୍ଶିକାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀ ତୁଳନାରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ସ୍ଥିତି ତାହାର କଳାକୁ କାହିଁକି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ, ତାହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି; ଗ୍ରହଣର ପ୍ରକାର ନିର୍ଭର କରେ ଚନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀର ଛାୟା ମଧ୍ୟଦେଇ କେଉଁ ପଥରେ ଗତି କରେ।

ଉପଛାୟାଜନିତ: ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ବ୍ୟାପକ ମଳିନତା

ଉପଛାୟାଜନିତ ଗ୍ରହଣରେ ଚନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀର ଉପଛାୟା ମଧ୍ୟଦେଇ ଗତି କରେ, କିନ୍ତୁ ଘନଛାୟାକୁ ଏଡ଼ାଇଯାଏ। ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ ଉପରେ କୌଣସି ସ୍ପଷ୍ଟ ଗାଢ଼ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରେ ନାହିଁ। ଏହା ବଦଳରେ ଚନ୍ଦ୍ରର କିଛି ଅଂଶ ବା ସମଗ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ସାମାନ୍ୟ କମ୍ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକ ମିଳେ ଏବଂ ଏହା ହାଲୁକା ଛାୟାଯୁକ୍ତ ଦେଖାଯାଇପାରେ; ପ୍ରାୟତଃ ଘନଛାୟା ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏହା ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ପ୍ରଭାବକୁ ଅଣଦେଖା କରିଦେବା ସହଜ, ବିଶେଷକରି ଘଟଣାର ଆରମ୍ଭ ବା ଶେଷ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ରର କେବଳ ଅଳ୍ପ ଅଂଶ ଉପଛାୟାରେ ଥାଏ।

ଏହି କାରଣରୁ ଉପଛାୟାଜନିତ ଗ୍ରହଣ ଏକ ବାସ୍ତବ, ମାପଯୋଗ୍ୟ ସଂରେଖଣ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଖାଲି ଆଖିରେ ନାଟକୀୟ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ଏକ ଦ୍ରୁତ ଦୃଷ୍ଟିପାତ ଅପେକ୍ଷା ଫଟୋରେ ଏହା ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ; କିନ୍ତୁ କ୍ୟାମେରାର ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଏକ୍ସପୋଜର ମଳିନତାକୁ ସମନ୍ୱୟ କରିପାରେ, ଯାହା ଫଳରେ ଛବିଗୁଡ଼ିକୁ ତୁଳନା କରିବା କଷ୍ଟକର ହୁଏ। ଫଟୋ ଉଠାଇଲେ, ଫ୍ରେମ୍ ଓ ଏକ୍ସପୋଜର ସେଟିଂସ୍ ସ୍ଥିର ରଖନ୍ତୁ ଏବଂ ଗ୍ରହଣ ପୂର୍ବରୁ ବା ପରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ଛବି ସହିତ ତୁଳନା କରନ୍ତୁ। ଉପଛାୟାଜନିତ ଗ୍ରହଣ ମେଘ ମଧ୍ୟଦେଇ ଚନ୍ଦ୍ରର ଗତି କରିବା ବା ଚନ୍ଦ୍ରର ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବଦଳିବା ନୁହେଁ; ଏହା ପୃଥିବୀ ଚନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିଛି ଆଲୋକକୁ ଆଂଶିକ ଭାବେ ଅଟକାଇବା ଫଳରେ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକର ଧୀର ହ୍ରାସ।

ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, 20 February 2027ର ଉପଛାୟାଜନିତ ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ଉପଛାୟା ଅବଧି 241 ମିନିଟ୍ ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ଏହି ଦୀର୍ଘ ଅବଧିର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ଚାରି ଘଣ୍ଟା ଧରି ଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଅନ୍ଧାର ଦେଖାଯିବ: ଛାୟା ଧୀରେ ଧୀରେ ବଦଳେ, ଏବଂ ଉପଛାୟାର ସବୁଠାରୁ ଗାଢ଼ ଅଂଶ ତାହାର ହାଲୁକା ବାହ୍ୟ ସୀମା ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଲକ୍ଷ୍ୟଣୀୟ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ରହେ। ସକ୍ରିୟ February 2027 କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରରେ ସେହି ମାସର ଚନ୍ଦ୍ରକଳାର ସଠିକ୍ ସମୟ ରହିଛି, ଯେତେବେଳେ ଗ୍ରହଣ ତାଲିକାରେ ଘଟଣାର ବିବରଣୀ ମିଳିବ।

ଆଂଶିକ: ଗାଢ଼ ବକ୍ର ଛାୟା ଚନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ଆଗକୁ ବଢ଼େ

ଆଂଶିକ ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣ ସେତେବେଳେ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ରର କିଛି ଅଂଶ ଘନଛାୟାରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ଏବଂ ବାକି ଅଂଶ ତାହା ବାହାରେ ରହେ। ଏହାର ସବୁଠାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଶ୍ୟମାନ ସଙ୍କେତ ହେଉଛି ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଗାଢ଼, ବକ୍ର ଅଞ୍ଚଳ ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ ଉପରେ ବଢ଼ିବା। ପୃଥିବୀ ଗୋଲାକାର ଥିବାରୁ ଘନଛାୟାର ସୀମା ବକ୍ର; ମହାକାଶଯାନରୁ ପୃଥିବୀର ଫଟୋ ଉଠାଯିବାର ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ସେହି ଆକୃତି ଚିହ୍ନିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା।

ଛାୟାଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିବା କୌଣସି କଠିନ ବସ୍ତୁ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଏହାର ସୀମା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନୁହେଁ। ପୃଥିବୀର ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଦେଇ ଆସୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକ ସୀମାକୁ ଧୂସର କରେ। ତଥାପି, ଘନଛାୟା ବାହାରେ ଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଂଶ ଓ ତାହା ଭିତରେ ଥିବା ମଳିନ ଅଂଶ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟ ସାଧାରଣତଃ ଉପଛାୟାଜନିତ ଗ୍ରହଣର ମଳିନତାଠାରୁ ଅଧିକ ଲକ୍ଷ୍ୟଣୀୟ। ଆଂଶିକ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏବଂ ଘନଛାୟା ବାହାରେ ଥିବା ଅଂଶ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକରେ ଆଲୋକିତ ରହେ।

ଗ୍ରହଣର ପଥ ଅନୁସାରେ ଚନ୍ଦ୍ରର କେତେ ଅଂଶ ଆବୃତ ହୁଏ ତାହା ବଦଳିଥାଏ। ଘନଛାୟା ମଧ୍ୟକୁ ଅଳ୍ପ ପ୍ରବେଶ କଲେ କେବଳ ଏକ ଛୋଟ ଗାଢ଼ ଖଣ୍ଡ ଦେଖାଯାଏ; ଅଧିକ ଗଭୀର ପ୍ରବେଶରେ ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବର ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ଅଂଶ ଆବୃତ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ। ବର୍ଗୀକରଣଟି ଛାୟାରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ସ୍ଥିତିକୁ ନେଇ, କୌଣସି ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷକ ଘଟଣାଟି ଦେଖିପାରିବେ କି ନାହିଁ ତାହାକୁ ନେଇ ନୁହେଁ। ସ୍ଥାନୀୟ ଦିଗ୍‌ବଳୟ, ଦିବାଲୋକ, ପାଣିପାଗ ଏବଂ ଆକାଶରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ସ୍ଥିତି—ଏସବୁ ଦୃଶ୍ୟମାନତାକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ। ଲଣ୍ଡନର ଚନ୍ଦ୍ର ପୃଷ୍ଠା ପରି ସହର ଡ୍ୟାସବୋର୍ଡରେ ସ୍ଥାନୀୟ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ତ, ଉଚ୍ଚତା, ଦିଗାଂଶ ଓ ପାଣିପାଗ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା ସାଧାରଣ ଭାବେ ଆକାଶ ଦେଖିବାର ଯୋଜନା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ।

ପୂର୍ଣ୍ଣ: ଚନ୍ଦ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଘନଛାୟାରେ ପ୍ରବେଶ କରେ

ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ସମଗ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ ପୃଥିବୀର ଘନଛାୟା ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ। ପୃଥିବୀର ବାୟୁମଣ୍ଡଳ କିଛି ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକକୁ ଛାୟା ଭିତରକୁ ବଙ୍କାଇ ପଠାଉଥିବାରୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଦେଖାଯାଏ। ସେହି ଆଲୋକ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଦେଇ ଗତି କରିବା ସମୟରେ ନୀଳ ତରଙ୍ଗଦୈର୍ଘ୍ୟର ଆଲୋକ ଲାଲ ତରଙ୍ଗଦୈର୍ଘ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଛିଟିକିଯାଏ। ତେଣୁ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ପହଞ୍ଚୁଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟ ଆଲୋକ ପ୍ରାୟତଃ ଲାଲ ବା କମଳା ହୋଇଥାଏ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରପୃଷ୍ଠ ସେହି ଆଲୋକକୁ ପୃଥିବୀର ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଶବ୍ଦ “ରକ୍ତିମ ଚନ୍ଦ୍ର” ଏହି ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଲାଲିମାଯୁକ୍ତ ଦୃଶ୍ୟକୁ ବୁଝାଏ; ଏହା ଅଲଗା ଗ୍ରହଣ ଶ୍ରେଣୀ କିମ୍ବା ନିଶ୍ଚିତ ରଙ୍ଗ ନୁହେଁ। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର ତମ୍ବା ରଙ୍ଗର, ଇଟା ଲାଲ, ଧୂସର ବାଦାମୀ କିମ୍ବା ବେଶ୍ ଗାଢ଼ ଦେଖାଯାଇପାରେ। ରଙ୍ଗ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଆଂଶିକ ଭାବେ ପୃଥିବୀର ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଦେଇ କେତେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକ ଛାଣି ଆସୁଛି, ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ; କୁହୁଡ଼ି, ମେଘ ଓ ବାୟୁମଣ୍ଡଳର କଣିକା ମଧ୍ୟ ଏହି ଆଲୋକକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରନ୍ତି। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗ୍ରହଣର ଅର୍ଥ ଚନ୍ଦ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯିବା ନୁହେଁ, ଯଦିଓ ଛାୟା ବିଶେଷ ଗାଢ଼ ହେଲେ କିମ୍ବା ଆକାଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ ଏହାକୁ ଦେଖିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପାରେ।

ପୂର୍ଣ୍ଣତା ହେଉଛି ସେହି ସମୟ ଯେତେବେଳେ ସମଗ୍ର ଚନ୍ଦ୍ର ଘନଛାୟା ଭିତରେ ରହେ। ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଓ ପରେ, ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ ସବୁଠାରୁ ଗାଢ଼ ଛାୟାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଓ ବାହାରିବା ସମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗ୍ରହଣରେ ଆଂଶିକ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟ ରହେ। ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତାରିଖର ଉଦାହରଣ ଭାବେ, 31 December 2028ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ଅବଧି 71.3 ମିନିଟ୍ ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ଗ୍ରହଣର ସମଗ୍ର କ୍ରମ ଏହି କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଅବଧିଠାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଚାଲେ, ତେଣୁ ଯେଉଁ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷକମାନେ ଘଟଣାର କେବଳ କିଛି ଅଂଶ ଦେଖିପାରିବେ, ସେମାନେ ଆଂଶିକ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଦେଖିପାରନ୍ତି।

ଦେଖିବା ସମୟରେ କ’ଣ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବେ

ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣକୁ ଖାଲି ଆଖିରେ ଦେଖିବା ସୁରକ୍ଷିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟଗ୍ରହଣ ପରି ଏଥିପାଇଁ କୌଣସି ସୁରକ୍ଷାମୂଳକ ଫିଲ୍ଟର ଦରକାର ନାହିଁ। ଦୂରବୀକ୍ଷଣ ଯନ୍ତ୍ର ଛାୟାର ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଅଧିକ ସହଜରେ ପରୀକ୍ଷା କରିବାରେ ସହାୟକ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ନୁହେଁ। ଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉଥିବା ସ୍ଥାନ ବାଛନ୍ତୁ ଏବଂ ଘଟଣା ସମୟରେ ଏହା ଆପଣଙ୍କ ସ୍ଥାନୀୟ ଦିଗ୍‌ବଳୟର ଉପରେ ରହିବ କି ନାହିଁ ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତୁ। ଗ୍ରହଣ ତାଲିକାରେ ସ୍ଥାନ ଅନୁସାରେ ଦୃଶ୍ୟମାନତା ସୂଚନା ମିଳେ, ଏବଂ ବାଛିଥିବା ମାସର ଚନ୍ଦ୍ରକଳାର ସମୟ ଯାଞ୍ଚ କରିବାରେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ।

ଉପଛାୟାଜନିତ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ସୀମା ଆଶା ନକରି ଧୀର, ଅସମାନ ମଳିନତା ଖୋଜନ୍ତୁ। ଆଂଶିକ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ବକ୍ର ଘନଛାୟାର ସୀମା ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ ଉପରେ ଗତି କରୁଥିବା ଦେଖନ୍ତୁ। ପୂର୍ଣ୍ଣତା ସମୟରେ ଆଖିକୁ ଅନ୍ଧାର ସହିତ ଖାପ ଖୁଆଇବା ପାଇଁ ସମୟ ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳା ହେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ରଙ୍ଗ ଓ ବିବରଣୀ ଧାରଣ କରିପାରେ ବୋଲି ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆକାଶକୁ ଥରେ ଦେଖିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସମଗ୍ର କ୍ରମକୁ ଦେଖିଲେ ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଉପଯୋଗୀ ହୁଏ: ଛାୟାର ଧୀର ଗତି ହିଁ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଗ୍ରହଣଟି ଉପଛାୟାଜନିତ, ଆଂଶିକ ନା ପୂର୍ଣ୍ଣ।